PROTESTANTSE KERKE IN GROOT GEVAAR

EKUMENE – ʼn ROOMSE WURGKETTING

Ds Andrè van den Berg

"...By hierdie geleentheid is ʼn werkplan aanvaar wat Die Groot Toenadering tot ander Godsdienste genoem is.   Dis kwansuis ontwerp om die breuk tussen Protestante en Roomsgesindes te herstel.   Dit was in werklikheid ʼn rookskerm om Protestantse kerke binne te dring en te vernietig!  Kerke is aangemoedig om ʼn gemeenskaplike Bybelvertaling op grond van Roomse manuskripte uit te gee.   In Junie 1968 is eenstemmigheid met ʼn ekumeniese dokument Guiding Principles for Interconfessions Co-operation in Translating the Bible bereik, wat o.a. tot die Nuwe Afrikaanse Vertaling (1983) gelei het.  Protestantse kerke het gemene sake met die RK gehad!"

Die Hervormde Kerk het onlangs teen die verwagting in voor internasionale kerklike druk geswig en, soos die NG Kerk in 1986, verskoning vir haar eertydse ondersteuning van afsonderlike ontwikkeling aan die suidpunt van Afrika gevra.  Lidmate was geskok!

Wat het die Hervormde Kerk, wat altyd vir haar behoudende karakter bekend was, laat besluit dat die mislukte reënboognasie proefneming regverdiger is?   Kon die kerklui nie sien wat in ons land gebeur nie?  Dink maar net aan die wegdoen met die Christelike Grondwet!  Het sy dan geen profetiese visie gehad nie?   Die Hervormde Kerk se dwase besluit is aan die begeerte om internasionale kerklike aanvaarding en ʼn opname in die ekumeniese wêreld te wyte.  Liewer dood as uit die kerklike mode!

Mag Christene by ekumeniese bewegings betrokke wees?  Op internasionale vlak verteenwoordig die Wêreld Raad van Kerke (WRK) ekumenisme en bied hulself as volg aan: Die Wêreld Raad van Kerke is ʼn gemeenskap van kerke wat op grond van die Skrif die Here Jesus as God en Verlosser bely en ag dit gevolglik om saam hul gemeenskaplike roeping om die een God – Vader, Seun en Heilige Gees – te verheerlik.   Dis ʼn gemeenskap van kerke wat met die droom van ʼn sigbare eenheid in een geloof besiel is.   Gevolglik draai die ganse ekumeniese beweging om die as van strukturele kerkeenheid en misbruik hulle Jesus se gebed in Joh.17 as Bybelse regverdiging daarvan: “dat almal een mag wees net soos U, Vader, in My en Ek in U; dat hulle ook in ons een mag wees, sodat die wêreld kan glo dat U My gestuur het” (:21).

In 1994 het ʼn dokument die lig gesien Evangelicals and Catholics Together waarmee die goddelose aap uit die vrome mou gelaat is.  Ekumene is ʼn wurgketting wat in Rome gesmee is om Protestante mee te verwurg!

Dit laat talle vrae ontstaan.  Is ekumeniese doelstellings hetsy plaaslik of internasionaal Bybels korrek?  Mag Christene by ekumeniese bewegings betrokke raak?    Wat is die doel daarvan?

Die Bybel gee vir ons enkele riglyne wat gelowiges in staat stel om God vererende besluite rakende ekumenisme te neem.   Die heel eerste vraag wat gevra moet word, is of diegene wat by so ʼn beweging aansluit waarlik gelowiges is en suiwer Bybelse beginsels het?   Baie mense en organisasies beroem hul daarop dat hulle Christelik is, maar verwerp baie dinge wat die Bybel oor Christus leer.  Die Mormone, Jehovasgetuies en Apostelsekte is mense wat hulle as volgelinge van Christus voordoen, maar kardinale Bybelse waarhede ontken! Talle liberale organisasies gee voor om Christus te verkondig, maar verwerp talle kernwaarhede van Skrif.    Die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke (SARK) is ʼn goeie voorbeeld hiervan.  Toonaangewende leiers van die SARK ontken selfs Christus se maagdelike geboorte en dat Hy die enigste brug tussen God en mens is! “Want daar is een God en een Middelaar tussen God en die mense, die mens Christus Jesus” (1 Tim.2:5).

Die toenemende skakeling tussen die Protestantse en RK is verontrustend. Kerklui wat met ekumene besield is, sê dat beide Protestante en Roomsgesindes Godvererende godsdienssisteme navolg.   Dis nie waar nie!  Protestante glo totaal anders oor redding, die gesag van die Bybel, ampsdraers en die versoening van Christus aan die kruis as Rome!   Laasgenoemde gee voor om oor sekere sake eenstemmig met Protestante te wees.  Desondanks dwaal hulle wat die kernwaarhede van die Skrif betref.   Om gemeenskaplike dinge saam te gooi en sake van verskil eenkant te laat, kan kerke op die weg van sinkretisme laat beland – ʼn vermenging van die waarheid en die leuen.

Die tweede vraag: Wat is die werklike doel van hierdie ekumeniese manie wat Protestantse kerke so beetpak?  Die Skrif sê mos duidelik hoe gelowiges hul lewe moet inrig. “En wat julle ook al doen in woord en daad, doen alles in die Naam van die Here Jesus en dank God die Vader deur Hom” (Kol.3:17).  Wat  skakeling met verlorenes betref, gee Christus raad: “Laat julle lig so skyn voor die mense, dat hulle julle goeie werke kan sien en julle Vader wat in die hemele is, verheerlik” (Mt.5:16).

Jesus gee ook ʼn baie duidelike opdrag wat gelowiges se primêre doel uitspel: “En Jesus het nader gekom en met hulle gespreek en gesê: Aan My is gegee alle mag in die hemel en op die aarde.  Gaan dan heen, maak dissipels van al die nasies, en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees; en leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het” (Mt.28:18,19).

Kortom: Al wat ons moet doen, is om die eer en die heerlikheid aan God toe te bring.  Verlorenes bring aan God die eer wanneer hulle hul tot Christus bekeer.   Die Bybel sê dat die engele in die hemel bly is as een sondaar hom tot Christus bekeer (Luk.15:10).  Ons moet ons Christus-lewe aan verlorenes demonstreer.

Ekumeniese doelstellings kan baie gevaarlik wees omdat politieke en/of maatskaplike doelwitte dikwels die werklike dryfkrag daaragter is.  Godsdiens word die werktuig van politiek!  Waar kom die aandrang op kerklike goedkeuring van homoseksuele verhoudings en selfs huwelike vandaan? Mense weet baie goed dat dit nie Bybels regverdigbaar is nie.  Dis aan die sosiale druk op kerke te wyte.  En baie van die druk kom via die ekumene – internasionale kerklike sanksionering!

Wat behoort die doel van ekumene te wees?  Om verlorenes na Jesus vir redding te bring!   En julle het Hy lewend gemaak, wat dood was deur die misdade en die sondes waarin julle tevore gewandel het volgens die loop van hierdie wêreld, volgens die owerste van die mag van die lug, van die gees wat nou in die kinders van die ongehoorsaamheid werk, onder wie ons almal ook vroeër gewandel het in die begeerlikhede van ons vlees toe ons die wil van die vlees en van die sinne gedoen het...” (Efes.2:1-3)..   Indien dit nie gebeur nie, moet gelowiges ekumene vermy!

Dit wat tans op ekumeniese gebied aangaan, is boos.  Rome is besig om m.b.v. die ekumene die Christelike godsdiens met ʼn valse godsdiens te vernietig!    Dit lyk oënskynlik goed, maar intussen is Rome besig om Protestantse kerke te verkneg en hulle in die hok van skynbaar gesamentlike belange in te jaag.

Wat sit in werklikheid hier agter?  Die RK het na die Hervorming gesweer dat alle Protestantse Kerk nog eendag na haar toe sal terugkruip.  En dis wat gebeur!  Daarvoor gebruik Rome die ekumene.   Gevolglik is ekumene geen nuwe gier nie, maar iets wat al lankal daar is.   Calvyn het ook ekumeniese gesprekvoering voorgestaan, maar slegs indien dit duidelik omskryf was.   Dit mag nooit in ʼn algemene broederskap ontaard nie.

Indien Protestante aan ekumeniese gesprekvoering wil deelneem, moet die doelstelling en grondslag van so ʼn ekumeniese organisasie vooraf dogmaties bepaal word.   Indien dit nie aan die belydenisskrifte gebonde is nie, lei dit tot onverskilligheid teenoor die eie kerkleer en verdraagsaamheid jeens afgodsdienste.  Die probleem is dat verdraagsaamheid tot aanvaarding en aanvaarding tot gelykskakeling en gelykskakeling tot ʼn vernietiging van die eie leer lei.  Ekumene sonder grense is niks anders as ʼn herlewing van die ou Babiloniese heersersmodel nie – heers deur ʼn kunsmatige eenheid daar te stel.

Kort voor die dood van pous Johannes Paulus II het hy die vordering wat daar op die gebied van die ekumene gemaak is geloof en gesê dat God sy kinders wat uitmekaar gedryf het, gaan verenig.   Reeds so vroeg as 1928 het pous Puis XI gesê dat ekumene nie as die terugkeer na een enkele kerk gesien moet word nie, maar as ʼn nuwe manier van kerk-wees – alles misleiding!

Die moderne ekumene het sy oorsprong in 1925 gehad toe ʼn ekumeniese sinode in Stockholm gehou is.   Daar was geen belydenisgrondslag ter sprake nie, slegs ʼn kunsmatige kerkeenheid waarmee die wêreld kwansuis gered moes word!

Die organiseerders van hierdie ekumeniese vergadering het geglo dat kerklike verskille mense van mekaar vervreem maar dat gesamentlike pogings mense sou verenig.   Daarna is talle ekumeniese byeenkomste gehou wat uiteindelik in 1948 op die stigting van die WRK uitgeloop het; een van die grootste wegbereiders vir die koms van die Antichris!

Ekumenisme het in Oktober 1962 opgevlam toe samewerking tussen Protestantse en Roomse Kerke op die sakelys van die Vaticanum II konsilie (sinode) verskyn het.  By hierdie geleentheid is ʼn werkplan aanvaar wat Die Groot Toenadering tot ander Godsdienste genoem is.   Dis kwansuis ontwerp om die breuk tussen Protestante en Roomsgesindes te herstel.   Dit was in werklikheid ʼn rookskerm om Protestantse kerke binne te dring en te vernietig!  Kerke is aangemoedig om ʼn gemeenskaplike Bybelvertaling op grond van Roomse manuskripte uit te gee.   In Junie 1968 is eenstemmigheid met ʼn ekumeniese dokument Guiding Principles for Interconfessions Co-operation in Translating the Bible bereik, wat o.a. tot die Nuwe Afrikaanse Vertaling (1983) gelei het.  Protestantse kerke het gemene sake met die RK gehad!

Kort hierna het ekumeniese bemoeienis die NG Kerk daartoe bygedra dat sy opspraakwekkende openbare belydenisse van sogenaamde volksondes gemaak het.   Sy was immers die gewete van die volk.  Dit het daartoe gelei dat Suid-Afrika kort hierna sonder slag of stoot aan magshonger heidene oorhandig is, die Christelike grondwet geskrap is en ʼn skrikbewind ons te beurt geval met tot 50 moorde per dag – die hoogste ter wêreld!  Sonder ekumeniese inmenging kon hierdie dinge nie plaasgevind het nie!

Die ekumeniese slenter van ʼn universele liefdesevangelie van versoening en vergifnis het talle Protestantse kerke in ʼn bedenklike horisontale versoeningsmanie laat tol.   Vrysinnige teoloë het hul kerkverbande mislei om te glo dat ekumeniese gesprekvoering Protestantse kerke die gulde geleentheid sou bied om ʼn getuienis teenoor Rome te lewer.  Dit het nie gebeur nie.  Al hierdie gesprekke het in kompromievorming geëindig.   Dis baie duidelik in die NG Kerk se verandering van die inkleding van haar eredienste te sien – sy het ʼn Rooms-georkestreerde Bybelvertaling, het die kindernagmaal en gebruik toenemend kerse by spesiale geleenthede.   Dis suiwer Rooms!

Ekumene gee voor om kerke saam te snoer.  Dit gebeur wel, maar nie tot eer en verheerliking van Christus nie.   Ekumene is ʼn magtige instrument in die hand van die Antichris waarmee hy ʼn nuwe wêreld orde wil skep.

Openb.17:1-14